Ręczne zszywanie broszur wydaje się proste, dopóki liczba egzemplarzy nie zaczyna rosnąć. Przy kilku sztukach wystarczy zszywacz, cierpliwość i dokładne ułożenie kartek. Przy kilkudziesięciu lub kilkuset kompletach pojawiają się przesunięcia, nierówne grzbiety, zmęczenie operatora i coraz dłuższy czas realizacji. W drukarni cyfrowej, punkcie usługowym albo dziale wewnętrznego druku liczy się powtarzalność, dlatego automatyzacja oprawy zeszytowej szybko przestaje być wygodą, a zaczyna wpływać na tempo pracy.
Ręczne zszywanie sprawdza się tylko przy małych zleceniach
Przy pojedynczych dokumentach ręczne zszywanie może wystarczyć. Problem pojawia się wtedy, gdy broszura ma wyglądać równo w całej serii. Operator musi ułożyć arkusze, wyznaczyć miejsce zszycia, docisnąć komplet i powtórzyć czynność przy każdym egzemplarzu. Im grubszy papier, większy format lub większa liczba kartek, tym trudniej utrzymać taki sam efekt.
Ręczna praca wydłuża też przygotowanie gotowego produktu. Samo zszycie to tylko część zadania. Trzeba jeszcze kontrolować kolejność stron, wyrównać komplet, czasem zagiąć grzbiet i odłożyć gotową broszurę bez deformacji. Przy większym nakładzie takie czynności blokują operatora, który mógłby w tym czasie obsługiwać druk, cięcie, bigowanie albo pakowanie zamówień.
Automatyzacja przyspiesza wtedy, gdy powtarza się ten sam proces
Broszurownica najlepiej pokazuje swoją przewagę przy produkcji cyklicznej: katalogów, instrukcji, zeszytów szkoleniowych, programów wydarzeń, cenników i materiałów ofertowych. Urządzenie może łączyć kilka czynności w jednym przebiegu, na przykład składanie, zszywanie i formowanie broszury. W bardziej rozbudowanych systemach dochodzi także cięcie czołowe lub boczne, które porządkuje format po oprawie.
Największa oszczędność czasu pojawia się nie przy jednej broszurze, ale przy serii. Maszyna utrzymuje stałe położenie zszywek, równy grzbiet i podobny docisk w każdym egzemplarzu. Operator nie musi za każdym razem mierzyć miejsca zszycia ani korygować ustawienia ręcznie. W efekcie produkcja staje się bardziej przewidywalna, a ryzyko poprawek maleje.
Jakość oprawy zależy od przygotowania arkuszy
Automatyzacja nie naprawi źle przygotowanego zlecenia. Broszura powinna mieć poprawną kolejność stron, właściwy format po złożeniu i papier dobrany do planowanej liczby kartek. Przy oprawie zeszytowej trzeba też pamiętać o zjawisku wypychania składek, czyli przesuwania się wewnętrznych stron względem zewnętrznych. Im grubszy komplet, tym większe znaczenie ma późniejsze cięcie i prawidłowe przygotowanie marginesów.
Przed uruchomieniem nakładu warto wykonać próbny egzemplarz. Pozwala to sprawdzić położenie zszywek, linię grzbietu, równość złożenia i zachowanie papieru. Przy papierach kredowanych, sztywniejszych okładkach albo materiałach po laminowaniu trzeba dobrać odpowiedni docisk oraz sposób prowadzenia kompletu.
Kiedy zakup ma sens?
Automatyzacja zaczyna mieć sens, gdy ręczne zszywanie regularnie zabiera czas, powoduje błędy albo ogranicza liczbę zleceń możliwych do wykonania jednego dnia. Dotyczy to zwłaszcza drukarni cyfrowych i punktów usługowych, które realizują dużo krótkich serii. W takim modelu liczy się szybkie przejście od wydruku do gotowej broszury.
Przed wyborem urządzenia trzeba sprawdzić obsługiwane formaty, zakres liczby kartek, rodzaj zszywania, możliwość regulacji głowic, wydajność godzinową oraz to, czy maszyna współpracuje z innymi etapami finishingu. Dla części firm wystarczy prostszy zszywacz elektryczny. Inne potrzebują systemu broszurującego, który obsłuży większy nakład i da bardziej powtarzalny efekt.
Broszurownica przyspiesza produkcję wtedy, gdy drukarnia przestaje traktować broszury jako sporadyczne zlecenia. Jeśli materiały wielostronicowe pojawiają się regularnie, ręczne zszywanie szybko staje się wąskim gardłem. Dobrze dobrane urządzenie skraca czas pracy, porządkuje proces po druku i pozwala oddawać klientom równe, estetyczne publikacje bez ciągłego poprawiania pojedynczych egzemplarzy.
